Leczenie zapalenia pęcherza

image W ostrym zapaleniu pęcherza moczowego należy stosować przez około tydzień odpowiednio dobrane leki przeciwbakteryjne. Podstawą wyboru leku powinien być wynik badania lekowrażliwości bakterii izolowanych z moczu. Należy dodać, że w zapaleniach pęcherza moczowego badanie bakteriologiczne moczu jest potrzebne również dla potwierdzenia bakteryjnego tła zapalenia. Częste są bowiem zapalenia pęcherza rozwijające się na tle niebakteryjnym. Przy nawracających zapaleniach pęcherza, zwłaszcza u młodych kobiet, wskazane jest codzienne stosowanie przed spoczynkiem nocnym nitrofurantoiny w dawce 50 mg, W wielu przypadkach postępowanie to zupełnie przerywa pojawianie się nowych incydentów zapalnych lub wyraźnie zmniejsza częstość ich występowania. W przewlekłych zapaleniach pęcherza stosować należy dobrane na podstawie antybiogramu środki przeciwbakteryjne w dawkach podtrzymujących przez okres 4—8 tygodni. Należy jednak dodać, że efekty terapeutyczne, zwłaszcza u osób z długo trwającą chorobą, są niezadowalające, bowiem najczęściej dochodzi tylko do przejściowego wyjałowienia moczu, Czasem już po kilku dniach stwierdza się nawrót zakażenia. nBakteriuria bezobjawowa wymaga bezwzględnie leczenia u kobiet ciężarnych. W wyborze leku kierować się należy nie tylko lekowrażliwością bakterii izolowanych z moczu pacjentki, ale również trzeba uwzględnić możliwość jego niekorzystnego wpływu na płód. Wydaje się, że najbezpieczniejszymi do stosowania w ciąży spośród leków działających na bakterie Gram— są następujące środki przeciwbakteryjne: ampicylina, karbenlcyllna, cefalosporyny i nltrofurantoina. Również sulfonamidy mogą być podawane w ciąży, jednakże z wyjątkiem ostatniego jej miesiąca.

Komentarze są zamknięte.