Profilaktyka przy zakażeniu

image Postępowanie profilaktyczne i terapeutyczne ma tylko bardzo ograniczony wpływ na rozwój, istnienie i ustępowanie przedstawionych czynników predysponujących do infekcji układu moczowego. Obok nich istnieją jednak i takie, którym można efektywnie zapobiegać. W pierwszym rzędzie należy do nich brak higieny osobistej, zwłaszcza u kobiet. Innym bardzo ważnym czynnikiem jest cewnikowanie dróg moczowych. Każde wprowadzenie cewnika do pęcherza lub wyższych odcinków dróg moczowych stwarza zagrożenie wprowadzenia infekcji nawet przy zachowaniu wszelkich zasad aseptyki. Dlatego też należy unikać wszelkich niepotrzebnych zabiegów instrumentalnych na drogach moczowych. Wspomniano już powyżej, że czynnikiem predysponującym do zakażeń układu moczowego jest także ciąża. Przyczyną tego jest zmniejszone napięcie mięśniówki układu kielichowo-miedniczkowego i moczowodów oraz upośledzenie ich perystaltyki. Powoduje to rozszerzenie górnych odcinków dróg moczowych i zwolniony przez nie przepływ moczu. U ciężarnych, u których stwierdza się bakteriurię bezobjawową, aż w 20% przypadków dochodzi po pewnym czasie do ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Ponadto, mimo istnienia sprzecznych poglądów w tym zakresie, słuszne wydaje się przyjęcie stanowiska, że zakażenie układu moczowego u kobiet ciężarnych zwiększa ryzyko wystąpienia rzucawki i jest przyczyną większej śmiertelności okołoporodowej noworodków. Trzeba jedynie dodać, że chociaż istnieją wątpliwości, czy cukrzycę należy uznawać za czynnik ułatwiający zakażenie, to jednak przebieg infekcji objawowych układu moczowego, a zwłaszcza ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, jest często znacznie cięższy u chorych na cukrzycę aniżeli u osób nie obciążonych tą chorobą.

Komentarze są zamknięte.