Przesączanie kłębkowe

image Przesączanie kłębkowe obniża się nieproporcjonalnie do spadku ukrwienia i we wczesnych okresach choroby waha się zazwyczaj między 0 a 1 ml/min. Wskutek tego frakcja filtracyjna jest wybitnie zmniejszona. Czynność cewkowa jest zazwyczaj, wbrew jednej z nazw nadawanych zespołowi, mniej upośledzona od kłębkowej. Świadczy o tym fakt utrzymywania zdolności modyfikowania składu przesączu kłębkowego przez nerki, I tak nie ma zazwyczaj cukromoczu lub jeśli jest, np. po zatruciu bizmutem, jest niewielki. Wchłanianie zwrotne fosforanów i aminokwasów jest zmniejszone, zwłaszcza w przypadkach na tle toksycznym. Wydalanie cewkowe para-aminohipuranu i diodrastu jest znacznie upośledzone, tak i może dochodzić do ujemnej ekstrakcji tych związków przez nerki. Wyka; no, że komórki cewkowe wychwytują PAH z krwi i nie mogąc wydalić go c j światła cewek, kumulują go w swym wnętrzu, A. Rodriguez-Antunez stan ten nazywa „zespołem dwubiegunc redysocjacji czynnościowej”. Ogólnie biorąc czynność wydalnicza w cewkach jest bardziej upośledzona niż reabsorpcyjna. Zdolność rozcieńczania, a zwłaszcza zagęszczania moczu jest wybitnie upośledzona. Stosunkowo najmniejszym natomiast zmianom ulega zakwaszanie moczu. Wprawdzie mimo kwasicy metabolicznej, cechującej ONNN, pH moczu nie spada poniżej 5,2, niemniej mocz jest kwaśny i rzadko tylko zawiera wodorowęglany. Kwaśność miareczkowa moczu i zawartość w nim amoniaku są znacznie zmniejszone, jednak zachowane i mniej upośledzone niż przesączanie kłębkowe.

Komentarze są zamknięte.