Przewlekła martwica brodawek nerkowych

Przewlekła martwica brodawek jest jedną z form zejściowych przewlekłego niebakteryjnego śródmiąższowego zapalenia nerek. Szczególnie często rozwija się na tle nefropatii poanalgetycznej, przy czym pojawienie się jej nie jest poprzedzone ani związane z zakażeniem bakteryjnym układu moczowego. Ta postać martwicy rozwija się powoli — przez wiele miesięcy, a nawet lat. Objawy są takie jak w przewlekłej postępującej nefropatii prowadzącej do przewlekłej niewydolności nerek. Okresowo pojawiają się bóle w okolicy lędźwiowej, czasem o charakterze kolki nerkowej, którym towarzyszy krwiomocz oraz wydalenie martwiczo zmienionej brodawki. Czasem pojawiają się objawy ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, a to wskutek zakażenia bakteryjnego Układu moczowego, które łatwo i często nakłada się na istniejące zmiany w nerkach. W moczu stwierdza się niewielkie ilości białka, leukocyturię i nierzadko hematurię. W badaniu urograficznym obserwuje się zmiany typowe dla martwicy brodawek. Proces chorobowy ma charakter postępujący i prowadzi do przewlekłej mocznicy. Rozwój niewydolności nerek przyspiesza dość często współistniejące nadciśnienie tętnicze oraz zakażenia bakteryjne nakładające się na uprzednio istniejące zmiany w nerkach. Rozpoznanie nie jest trudne w przypadkach, w których stopień zaawansowania niewydolności nerek nie uniemożliwia uzyskania czytelnego obrazu w badaniu urograficznym. U chorych ze znacznie upośledzoną czynnością nerek różnicowanie jest trudne i obejmować musi inne przewlekłe nefropatie prowadzące do przewlekłej niewydolności nerek.

Komentarze są zamknięte.