Ostra martwica brodawek nerkowych

image Ostra martwica brodawek rozwija się zwykle wskutek nałożenia się zakażenia bakteryjnego na uprzednio istniejące zmiany w nerkach wywołane cukrzycą lub utrudnionym odpływem moczu z miedniczek. Znacznie rzadziej jest ona powikłaniem innych nefropatii. Niekiedy rozwija się u chorych z cukrzycą lub nefropatią zaporową bezpośrednio po instrumentacji dróg moczowych. Początek choroby jest zwykle nagły, a przebieg bardzo burzliwy. Szybko rozwijają się objawy posocznicy z septyczną gorączką i wysoką leukocytozą. Czasem dochodzi do wstrząsu septycznego. Zwykle pojawiają się bóle w okolicy lędźwiowej lub napady bólowe o charakterze kolki nerkowej. Spowodowane to jest uniedrożnieniem moczowodu przez martwicze tkanki rdzenia nerek wydalane przez drogi moczowe. U części chorych rozwija się skąpomocz lub bezmocz, w innych przypadkach nie obserwuje się wyraźnego spadku ilości wydalanego moczu. Niezależnie od wielkości diurezy szybko rozwijają się biochemiczne i kliniczne objawy ostrej niewydolności nerek. Badaniem ogólnym moczu stwierdza się niewielki białkomocz oraz ropo- mocz i krwiomocz. Niekiedy w osadzie moczu udaje się znaleźć fragmenty martwiczo zmienionych brodawek. Prawie zawsze stwierdza się znamienną bakteriurię. Badanie urograficzne może wykazać ubytki w miejscu brodawek nerkowych lub obecność brodawek oddzielonych od podłoża; jednakże obraz urograficzny jest często nieczytelny ze względu na współistniejącą zaawansowaną niewydolność nerek. Pielografii wstępującej, która mogłaby wykazać te zmiany, nie należy wykonywać ze względu na możliwość wprowadzenia dodatkowej infekcji do układu moczowego.

Komentarze są zamknięte.