Terapia bakteriurii

Problemem szczególnie kontrowersyjnym jest sprawa terapii bakteriurii bezobjawowej u chorych na cukrzycę oraz u ludzi w podeszłym wieku. Często bowiem uważa się, że właśnie u tych osób w trakcie bakteriurii bezobjawowej łatwo rozwija się ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Brak jest jednak jakichkolwiek dowodów na poparcie tego twierdzenia. Wprost przeciwnie, wydaje się, że bakteriuria bezobjawowa u tych osób nie różni się, pod względem obrazu klinicznego i przebiegu, od tej, jaką obserwuje się u osób młodych i nie obciążonych żadnymi dodatkowymi schorzeniami. Dlatego stoimy na stanowisku, że nie powinno się stosować leczenia przeciwbakteryjnego jako postępowania rutynowego w przypadkach bakteriurii bezobjawowej u chorych na cukrzycę lub u ludzi w podeszłym wieku. Natomiast uważamy, że w obu tych populacjach pacjenci z bakteriurią bezobjawową powinni być pouczeni, że w przypadku pojawienia się nawet zupełnie nikłych objawów zapalnych ze strony układu moczowego muszą bezzwłocznie zgłosić się do lekarza; wówczas też powinni być leczeni środkami przeciwbakteryjnymi. Konieczność szybkiego wkroczenia z leczeniem przeciwbakteryjnym w przypadku pojawienia się _ nawet znikomych objawów zapalnych u chorych na cukrzycę i u osób w podeszłym wieku wynika stąd, że u pacjentów tych przebieg ostrych stanów zapalnych, a zwłaszcza ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, jest nierzadko ciężki. Leczenie przeciwbakteryjne jest zasadniczym sposobem terapii zakażeń układu moczowego. Prócz tego jednak chorzy z tymi zakażeniami wymagają często leczenia objawowego, uzależnionego w znacznym stopniu od rodzaju występujących dolegliwości.

Komentarze są zamknięte.