Zakażenia układu moczowego

Zwróciliśmy już uwagę, że podstawą rozpoznania zakażenia układu moczowego jest stwierdzenie znamiennej bakteriurii. Może ona być jedynym objawem zakażenia. Inne objawy mogące występować w zakażeniach układu moczowego są następstwem stanów zapalnych wywołanych przez infekcję. Pierwotnie za granicę znamienności przyjęto wartość 105 bakterii w 1 ml świeżego, aseptycznie pobranego moczu, Tym samym uznano, że liczba IG5 drobnoustrojów w 1 ml moczu wskazuje na rzeczywiste zakażenie układu moczowego, zaś liczby mniejsze są następstwem przypadkowych zanieczyszczeń moczu. Podana wyżej granica znamienności uznawana jest również obecnie przez bardzo wielu autorów. Jednakże w ostatnich latach badania prowadzone w kilku ośrodkach wskazują jednoznacznie, że granica znamienności powinna być obniżona do wielkości 104 bakterii w 1 ml moczu. Przemawiają za tym obserwacje wskazujące, że w wielu ewidentnych przypadkach zakażeń wielkość bakteriurii utrzymuje się w granicach IG4—1Q5 w 1 ml moczu. Ponadto stwierdzono, że namnażanie się niektórych bakterii i dlatego mimo istniejącego zakażenia liczba drobnoustrojów znajdowanych w moczu może być niska. Uważamy więc, że słuszniejsze jest uznawanie za znamienną bakteriurię, której wielkość wynosi IG4 drobnoustrojów w 1 ml moczu. Należy jednak z całym naciskiem podkreślić, że oznaczanie ilościowe bakterii w moczu ma znaczenie diagnostyczne tylko wówczas, gdy mocz został pobrany z zachowaniem zasad aseptyki i gdy badany mocz był świeży.

Komentarze są zamknięte.